Sur une tombe

Voor het eerste lied uit de cyclus schrijft Lekeu een tekst waarin de romantiek heel sterk doorklinkt in het thema van de dood en de melancholie, omkaderd door troostende natuurelementen.

Afbeelding

In de versie van deze autograaf staat in de derde regel of in maat 21 de tekst ‘ton immuable pâleur’. Dit is ook het geval in de kladversie van het lied en de autograaf afkomstig uit het Conservatorium van Verviers, beide bewaard in de Koninklijke Bibliotheek van België. In de autograaf die in het Conservatorium van Luik bewaard wordt, staat evenwel de tekst ‘ton immortelle pâleur’. Dit is ook de versie die gepubliceerd is in de eerste uitgave van 1894. Dat Lekeu twee keer het woord ‘immortelle’ gebruikt in een korte tekst, terwijl er meerdere exemplaren bekend zijn met een rijkere, gevarieerde woordenschat, wijst vermoedelijk op een eenmalige slordigheid, maar wel één die door de publicaties sterk verspreid geworden is.   

Voor de muzikale zetting van deze tekst koos Lekeu een eenvoudige en traditionele symmetrische ABA-vorm, maar door rijke harmonie, de modulaties en een boeiende dialoog tussen de zang en de piano wordt het hoofdthema van dit lied telkens opnieuw belicht vanuit een andere schakering.